Yaşlı kadın gördüm yol kenarında
Sesi titriyordu dur dedi oğul
Zemheri ayazı göz pınarında
El verde kalkayım zor dedi oğul

Dedim ki; Ay ana nicedir bu hâl
Belli ki kalmamış dizinde mecâl
Bu yaşta soğukta beklemen muhâl
Derdimi anlatmak ar dedi oğul

Yaklaştım yanına uzattım eli
Zor bela doğrulttu ağrılı beli
O ki bir anaydı kainât gülü
Baksana saçlarım kar dedi oğul

Dedim ki ay ana ey gonca nâlân
Hangi sebep seni sokağa salan
Gel de götüreyim haydi hazırlan
Beni çağırıyor yer dedi oğul

Kimseler yüzüme bakmıyor artık
Kurudu gözlerim akmıyor artık
Soğuk evlat gibi yakmıyor artık
Elbisem yamalı kir dedi oğul

Dedim ki ay ana dertlerin yüce
Sanki bitmeyecek gündüz ve gece
Kimin kimsen yok mu anlat iyice
Dünya pek küçükmüş dar dedi oğul

Rahmet-i Rahman’a yürüdü eşim
Geceler kor oldu söndü güneşim
Günlerdir soframda kaynamaz aşım
Artık gayrısını yor dedi oğul

Dedim ki ay ana nerede evin
İçinden yanmakta eşisin lavın
Gel de götüreyim birazcık sevin
Evde istemeyen var dedi oğul

Rahmetliden sonra gülmedi yüzüm
İki oğlum vardı iki de kızım
Aş bile vermezler a iki gözüm
Sokağa attılar gör dedi oğul

Dedim ki ay ana bu Hakk’a isyân
Onlar insan desem darılır lisân
Sıcak gözyaşından sarsılır cihân
Başka sorun varsa sor dedi oğul

Herşeyi onlara verdim yetmedi
Gelinlerin zulmü asla bitmedi
Üşüsem yorganı kimse örtmedi
Evlat atasına kör dedi oğul

Dedim ki ay ana doğuran sensin
Sevgi mayasında yoğuran sensin
Yavrum yavrum diye çağıran sensin
işte budur düşen kâr dedi oğul

Onlar can pâremdi başımın tacı
Düştüm almadılar bana ilacı
Sahipsiz kalmakmış ölümden acı
Benden geri kalan kor dedi oğul

Dedim ki ay ana huzur rengisin
Miskin Makberî’ye ana dengisin
Gayrı evladınım ömre bengisin
Yardımcımız olsun Bir dedi oğul


_________Makberî