0
Yorum
7
Beğeni
0,0
Puan
515
Okunma
sahne alıyor bana bakıp
gözlerini kırpıştırıp yumuşak duygu iletkenliğini
çukura düşürüp yağmur gülümsemesi sanan
eski bir zamanın içindeyim
uykusu geldikçe uykusuz bir karabasanla dans eden
korkusuz ve sonsuz yarınlarımız var
oysa bildiğin dağarcığın kokusu
harflerin üzerine çıkıp daha fazlasını söylemek istiyor
düşerken ölmenin neye karşılık geldiğini
his bulutuna kapılan kuşlar biliyor
yüzler anlamsızlıklar sazlıklar
hızlıca yürüyor rüyada sen ben ve bolluk
nakilden veraset uyumsuzluklar
çoğalıp duran tebessüm
eski aynaların yalnızlığını titretiyor içimizde
acımı dindirmek için vazgeçtim söylemekten
şarkıların dudağı kanadı
öpülüp unutulmaktan vazgeçtim
hatırlamaktan sonsuz kaygıyı.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
