SONSUZ VESVESE

Yine gece... Yine hüzün doluyum,
Hiç dinmiyor şu vicdansız sızılar.
Hıçkırıklar tutar duygu seliyim
Mukadderat, silinmiyor yazılar.

Duygusal bir dizi oynar rüyamda,
Uyumazsam oynayamam rolümü.
Yapımcılar beklemekte o yanda
Kapatmayın vesveseler yolumu!

Sağım dolu, solum duvar, karanlık.
Geçiyorum engebeli yollardan.
Korkuyorum, tutturmuşum bir ıslık
Alacağım var o insafsız yıllardan.

Gözlerime çökecekken ağırlık,
Birden düşer hatıralar önüme.
Bir fenalık bir aksilik bir darlık
Hayallerim hep yüklüyor sineme.

Uykularım! Sabah olmaz gitmeyin!
Sarın beni sarmalayın, yatırın!
Çıkılmıyor, girdaplara atmayın!
Ya da beni yanınızda götürün.

Hiç durmadan vesveseler dolaşır,
Yankılanır gecelerim tavanda.
Hayallerim, umutlarla karışır
İşte böyle, su döverim havanda.

Güneşimi beklemekte pencerem.
Ben uykusuz ben yalnızım ben onsuz.
Kurudu bak ses vermiyor hançerem
Belki beni kucakladı bir sonsuz...

Tayyar Yıldırım