Dur hele çevrene, ibretle bir bak
Kuru derelerde, hiç sel olur mu ?
Toprağı yeşille, kuşatmışsa Hâk
Ağaçlı dağ tepe, hiç kel olur mu ?

Kumları dağ yapar, rüzgarla çölde
Göz gözü göremez, sisli bir yolda
Yaprak mı kımıldar dur derse dalda
Mevlâ istemezse hiç yel olur mu ?

Meğleden çok imiş, gösteriş süse
Kulak ver Mekke’den yükselen sese
Hâk’kın verdiğini, dağıtmaz ise
Alıp da vermeyen hiç el olur mu ?

Kara sevda ömrü, etmişse zından
Nasıl olacak ki, nazlı bir handan
Eğer sevmemişse yürekten candan
Aşk nedir bilmayen hiç del olurmu ?

Her insan mutlaka, gelir nazara
Çoğu zaman hata, yapar kazara
Sevdiği kulunu, Hakkı huzura
Çağırmazsa Hüdâ, hiç gel olur mu ?

Aşmak için yollar, tipide, karda
Koymasın kimseyi, Allâh’ım darda
Yalçın kayalıkta, uçurum, yarda
Mevlâ’m istemezse hiç bel olur mu ?

Tebessüm oluşur, hemen yüzün de
Türküdür sevenin, gönül özünde
Lüzumsuz elde ki, dertli sazında
Vurdukça inleyen, bir tel olur mu ?

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ