Yalandan bir yağmur yağdı kentte
Eylüldü solan
Islandık yalandan
Vedasız ayrıldı bir oğlan
Döktü yaprağını çınar
Bir kelebek ömrüydü kavuşmalar
Dilimde türküler yarım
Soluk aldım yalandan

Düşler örttü üstümü
Anılar tutarken ellerimi
Yalandan sevmedim ki hiç
Sevda aynı sevda
Yoktu size göre bir sebep aslında
Uydum hazana yalandan

Dökülmüş yapraklar diktim göğe
Belki tutunur diye buluta
Uzak kalıp yalandan

Yalnızlığın demi sarmıştı gözlerimi
Şiirini yitirmiş
Bir mısra soktu yüreğimi
Kuşlar uçtu yalandan
Şairler vardı
Boş mezarlara yüreğini gömen
Yahut gençliğini arayan adamlar
Kaldırıp bakmadılar başlarını
Kadınlar vardı
Memelerinden sancılar akan
Birini kocası vurdu
Diğerini bir bıçak
Onca sıksam da kirpiğimi yalandan
Bir damla süzüldü yüreğimde yaradan
Ağladım ağıtladım kentlere
Sanmayın ki yalandan

(Haberiniz var mı bu gün bir kadın daha boşanmak üzere olduğu kocası tarafından öldürüldü)
AHMET GÖÇER