Üç beş güne kalmaz, dönerim dedin
Veda imiş meğer, o son gidişin
Üzgün de değildin, çok neşeliydin
Merak erme canım, beni deyişin
Veda imiş meğer, o son gidişin

Arada bir kaç gün, geçmek bilmedi
Gülüşlerim dondu, yüzüm gülmedi
Senden bir telefon, haber gelmedi
Oysa aylar geçti, bitmedi işin
Veda imiş meğer, o son gidişin

Ne çok istemiştim, oysa gelmeni
Gelmiyorum dedin, arayıp beni
Bukadar hiç kötü, olmadım hani
Sırrını saklamaz söylerdin peşin
Veda imiş meğer, o son gidişin

Ne istedin benden, büktün belimi
Daha tutan olmaz, artık elimi
Poyraza çevirdin, seher yelimi
Ayrılık mı idi, hayalin, düşün
Veda imiş meğer, o son gidişin

Şeyda bülbül gibi, inleyemedim
Telefonda sesin, dinleyemedim
Ne kadar safmışım, anlayamadım
Bilirim Dünya’da bulunmaz eşin
Veda imiş meğer, o son gidişin

Volkan olup gönle, akışın yokmu
Her zaman kendine, çekişin yokmu
Hani melül melül, bakışın yok mu
Yakıyor bak hala, kalbi ateşin
Veda imiş meğer, o son gidişin

Oysa göremedim, hiç bir emare
Deli yürek dertli ve pare pare
Lüzumsuz bu derde bulunmaz çare
Tesellisi yetmez, dostun kardeşin
Veda imiş meğer, o son gidişin

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ