İstasyonlar, bir el kadar uzak.
Sirenler çağırıyor vagonları bir bir,
Zaman göçebe özlemlerde uçarı,
Oysa gidiyor her şey gibi telaşım,
Oysa kimsesiz paylaşmışım gençliğimi.

Denizler sahillere vuruyor gözlerimi,
Dalgalar çağırmış öyle gülen tebessümlerimi,
Rıhtımlarda kalmış her şiir gibi,
Vuruyor sahiline çarptığım gençliğim.

Çocuklara oyuncak olmuş zaman,
Harcanmış bir kağıt parçası masal gibi,
Bitmeyen mutluluk dokuyor desenler,
Gözlerime hala masal gibi gençliğim.

Perdelere asılmış güneşin gözleri,
Her sabah yüzüme kavuşuyor hasretin,
Bir yalnızlık paylaşıyor masa başında kitaplar,
Karşılıyor zamanı kapıda gençliğim.

İstanbul güzel şehir, Ankara yolculuğum,
İzmir bardağa doldurdum seni,
Bir şehir ki durmuyor ellerimde,
Manisa’da bir sitemdir gençliğim.

Gençlik bana bir şiir gibi armağan,
Soluk bir hüzne her gece yelken açmışım,
Bir büyük boşlukta kaybolmuşum,
Sarılmalara kucaktır gençliğim.

8 Haziran 2019 Süleyman Yıldırım