Uçabilseydim düşlerinin kadını olurdum
Rüzgarım olur muydun eteklerime tutunan
Saklanır mıydın yağmur kokulu kırlarda
Yazılan kaderimin son cümlesi sen desem
Olur muydun.!

Ruhumu seyretmen için
Yosun kokusundan sonsuzluğa uçar
Anlatırdım sana bahara hazırlanan aşkımı
Son gözyaşımda serçe olduğuma aldırmadan .!

Sesinin son cümlesi olabilseydim
Kelimelerinde rüzgarımla savrulur
Sende beni arar koymazdım son noktayı
Salınan gözyaşıma tutunur muydu bakışların.!

Kuş olabilseydim konardım omuzlarına
Yağmurum olur muydun orman türküsünde .!

Güller ağlarken sensiz zamana
Unutulmanın suyunu dökerdim kör kuyulara .!

Sitemleri yakardım dilimde
Ya da hasrete tek nokta koyup
Yürek denizimden kanatlanır
Dalardım ummanın derinliğine .!

Köşe başı sokak lambası olmak isterdim
Ay ışığına uzanan gölgeni seyretmek için .!

Utanırdı güneş gölgesinden
Her adım sen her köşe başı bir vuslat
Erik çiçeklerine düşen karlar gibi
Hazan dallarında atardı bu kalp
Ayazın eylül gözlerine aldırmayıp
Kardelen aşkına
Mehtabı gözlerinden toplayıp
Uyanmazdım rüya ülkesinden .!

Nurten Tarım