3
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
1027
Okunma
SÜRGÜN
Ben,
arı bir ruh halindeyken,
sen,
nefsine esir bir tendin;
bilinmedik bir zeban ile
işlediğin günahları anlatıyordun Ziggurat’a.
Kayda geçen zabıtlarda,
bir kevaşe olduğun,
şehvan duygularla donatıldığın,
istemsiz lehçelerde şeytana uyduğun
ve bu yüzden Tılfındır Tepesi’ne sürgün edildiğin
yazıyordu.
Acıdım hâline.
Tanrı’nın emri olsa gerek,
tuttum ellerinden;
aşkın kıblesini gösterereknben ruh,
sen beden,
yürüdük hayli bir zaman.
Alışan ten,
kuduran ten derler ya;
gördüm kevaşeliğini,
düş(t)ün gözlerimden.
Hadi git bıraktım ellerini.
Efkan ÖTGÜN
5.0
100% (6)
Cevap Yaz