yeşil mi,
sizlere ömür


mavinin içecek suyu varmış buluttan,
kuşlar göğe ebabil
kuşlar kafesin mor kanatlı bekçisi
kuşlar umudun sanat işçisi


ateşi yükselen her kül
kalbimin karantinasında karalar bağlarken yar ay’a
sarıyı defnediyordu
beneklerine estetik yaptıran kelebeğin
kızıla çalan düş eli


şiirle uyusunlar !
ikindi vaktine müteakip zincirle inilen kör kuyularda
saba makamıyla ..


toprak mı,
bahara niyet


kısmetin nasibiyle kestiği söz ağacında
dut yemiş bülbülün
süt dökmüş kediyi aratmayan sabrına karşı
zehirlenmesin diye inancı


damar yolunu şıp diye bulan umudun elleriyle
yağmur çekip buluttan
vuruyordu aşıyı


ben mi,
bildiğin gibi

değilim aslında..

dudağında kiraz büyüten bir aşkın
cumadan kalma inancına uyanan
ertesi günüm

biraz kutsal
az biraz masal
biraz da tenhamda tüylenen
kuş büyüsüyüm..