Liseli bir kız bana nasıl âşık olmuştu,
Senden büyük demiştim, benim kızlarım vardır,
Olsun deyip gözleri hüzünlenip dolmuştu,
Belliydi ilk kez kalbi aşka tutulmuş nardır.

Gözleri yaşla dolu bana bakarken öyle,
Patlayacağım dedi ne olur bir şey söyle ,
Ağlama dedim sakın ayrılıp gitme böyle,
Dilimi engelleyen yüreğimdeki ardır.

Yarın erken gel dedim, minibüsle gidelim,
İmam hatibe kadar bol muhabbet edelim,
Bir taraftan kafamda uysam günah bedelim,
Böylesine bir kalbe uysal yüreğim dardır.

Sabahtan gittiğimde, bekliyordu durakta,
Bindik ama ayakta, yer yoktu oturakta,
Onun gönlü bendeydi, benimki de firakta,
İçimden diyordum ki, buna nasihat kârdır.

Aynı cennet hurisi, güzel selvi boyluydu,
O kadar tatlı dilli, öyle de hoş huyluydu,
Herkesi kendi gibi zanneden ak soyluydu,
Yumuşacık yüreği, ondan ah ile zardır.

Hayatın gerçeğini açtım önüne serdim,
Eğri doğru yolları, incitmeden gösterdim,
Tam üç gün bu şekilde, anlatıp öğüt verdim,
Güzel kalbini dedim, hüsnühal ile sardır.

İkna oldun mu diye, bu da son sorum sana,
Dediğimde hem nasıl, inandım kana kana,
Boşuna sevmemişim, seni demişti bana,
Böyle nice hikâyem, hatıram beyaz kardır.