yeşil dağların yamaçlarında
kozalak yakardı ninem
ben o zamanlar dünyayı kül bir ırmak sanırdım

steplerde açardı çorak güllleri
peygamber çiçeklerinde beklenen mucizeydi bahar
tortulu zamanlardan geçip yakardık kozalakları
ben o zamanlar dünyayı hayalden bir gemi sanırdım

sevda gelincik sevdası
gelincik bebeğime şarkılar söyledim yarım kalan cümlelerle
sende açıyor baharlar nihayetinde
sende açıyor safran zambak müge yasemin
bengü çiçeğim benim ölümsüz çiçeğim
sende açıyor umutlar
dudakların bir gelincik tarlası
kızıla boyadım tuvalimdeki güz kadınlarının yalnızlıklarını

cemreler düştü toprağa havaya suya
gittikçe çoğalıyor dünyanın seyirlik oyunları
sevgili gül bahçelerinde mahmur ve şehla
hoş kokulu dağınık saçları okşuyor rüzgarları
ömrün tenha köşesinde yaktım kozalakları
ey sevgili çiçekten bir asa vereceğim ellerine
gezesin diye servi revan halinle gelincik tarlalarını
kanlı kefenler giydirdin erken baharlarda tomurcuklanacak olan bu aşka

eski bahçelerin güllerinden haber yok
yaktımsa yaktım ömrümün kozalaklarını
kızıla boyadım tuvalimdeki güz kadınlarının yalnızlıklarını

ben dünyayı o zamanlar bir gelincik tarlası sanırdım
meğer kanlı kefenler giydirirmiş aşk insana

Ömriye Karataş
25.11.2018