0
Yorum
9
Beğeni
0,0
Puan
941
Okunma
ağıt yakmayı öğreniyordu son günün gökyüzü
onu üst gerilimin altındaki voltaj öldürmüş diyorlar
bir ülkenin sekme servisinde
karıncalarla konuşurken ağlamış mı oluyorum
saçmalamayı bırak ve bırak
yüzünü açıp son halini kurcalamak
sigarası için izin istedi
gülümsüyor gibi hatırladığı zamanları bir birine karıştırıp
doğruyu yanlışı kum tanelerine bırakıp ayrıldı odadan
ve bir ses aradan sonra
ilk ılık buluşmanın yanılgısı
uzaklık aynı anın yansıması değil
hala eski bir acının beşiğinde sallanıyordum
aramızdaki mesafeyi silip süpürdüm
hediye ettim bağımsızlığımı yörüngene
seni sevdiğimi söylemeyeceğim
beni bir daha
kendime döndürsene.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
