ŞİRAZEYE ÇAĞRI

Şarkılar değil yâr
Beni ağlatantan
Bir leyli saba’dır başımda esen
Geçmiyor gönle söz
İnan ne desen
Deli gönül çağırıyor
Ey Şiraze, gel diye
Hasret kokusudur burnuma tüten
Zaman döndü
Gurbetteki yolcu döndü
Sılaya
Askere giden yavuklu döndü
Hani
Cami kubbesine tüneyen leylek
O bile döndü eski yuvaya
Her şey döndü
Ama
Sen dönmedin Şiraze

Hoyrat esti rüzgar, alıp savurdu
Söyler misin bize, n’oldu Şiraze
Sevgi surlarını, gelip devirdi
Bak gözlerim yine, doldu Şiraze
Söyler misin bize, n’oldu Şiraze

Her gecenin sabahında
Tekrarlarım çağrımı
Haber saldım, Turnalarla
Yel ile
Gel diyorum
Kömür gözlüm, ceylanım
Bahtı karam
Gönül yaram
Gel diyorum, haydi gel
Bir feryad-ı figan böler uykumu
Buğulu camlardan yola bakarım
Ey çeşmi siyahım
Gözümün nuru
Berceste dizeye
Sen oldun konuk
Yine bir şiirle ettim yadını
Buğulu camlara yazdım adını

Her zaman sen idin, hayalim düşüm
Bak dudaklarımda, dondu gülüşüm
Revamıdır bana, yalnız kalışım
Gçen günüm asır, oldu Şiraze
Söyler misin bize, n’oldu Şiraze

Biliyorum yine gelmeyeceksin
Her gün bitiminde
Her gün batımında
Yine gözlerim yollarda olacak
Alev kırmızısı ufuklarda
takılı kalacak ısrarla
..ve sennnnnn
Başka diyarlarda
Bilemediğim sarı saçlı çocukla
Kahkahalar atarken
Ben
İki avucumun arasına alıp başımı
Doyasıya ağlayacağım
Çünkü
Öksüz kaldı şiirlerde şiraze

Gönül bağım, gazel döktü kurudu
Herkes sevdiğini, aldı yürüdü
Benim yârım, şu Evren de bir idi
Bak ufukta mine’m soldu Şiraze
Söyler misin bize n’oldu Şiraze

Bundan gayrı
Sen de gelme istersen
Alıştık yokluğuna
“bu şehir ve ben””
Kaderimiz buymuş, ne gelir elden

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ