küflensin sevdalar..

alacakaranlık kısır bir vadi dipsiz kuytu düşünce sisteminin habis bir ur
kuş beyinli olduk sonunda sen gibi ben gibi biraz sessizliğin içinde gömülüp giden hücreler
ölüyor zamanla diri diri değişmeyen zaman tekerrür edip duruyor
kurunun yanında yaşta yanıyor aşkından bencilliğin daniskasını yaşıyor çağ asıyor gözlerini
eski bir sevdayı hapsediyor iki avuç arasında asık yüzünü kim güldürebilir.

hercai gözlerinin hapsinde yitip giden dur durak bilmeden egzersiz yapan bu acı veren ohal ki
tutuklu mavilerin mimarları enjekte ediliyor taze kanları emiyor ve besleniyor.
baştan aşağı gömütlere dolan dağ bayır dinlemeden açılıyor patika yollardan ulaşıyor
eskiden sen sendin dost şimdi dost mu düşman mı ayırt edilemiyor her yüze gülen!

dışada yağmur yağıyor
paldır güldür şimşekler çakıyor yarın bayram!
bayramların eski sevinci kalmadı
kızıla çalan gözler sert rüzgarlar esiyor camları döven damlalar bile hırçın!
kalmadı kimseye güven
birbirini sevmeyen sevemeyen zavallı insanlık!

ve ben kendime ağlamayı bıraktım bıraktım en nihayet
adımlarım bastığı yaş tahta epeydir ilk defa patatesin kilosu dört tele soğan çekiyor ilk sırada başa
pazarlara ilk yer lapları( yaş incir) çıkmış yedi tele
asma yaprağı onbeş askeri ücretleri ne ki; ah bayram!

limon dört kayme hangi birini sayayım ihalede fesat adam kayırma esnaf kepek indirdi
her yer aveme saygı sevgi yerine alım gücüne dayanan sevgiler
yetmeyince kırılan koca yürekleri insanoğlu kendini mezarlara gömüyor diri diri..

Sen bana aldırma yavrum testilerde suyun eski tadı yok!
hayat dediğin nedir iki bayram arasında düğün yapılmaz
eskisi gibi güzel bayramlık kundura avutmuyor bayram şekerleri
her yıl değişen sistemsiz eğitimden sonra sana ne verebilirim.
uyusun cümle alem

ve hala ve hala ölüm sessizliği..

yeter demiyorsan küflensin bütün sevdalar... döküldü toprağa çoktan erik çiçekleri
kulaklarta küpe kiraz gel bize bazı bazı bu çağı yok sayarız...

Nurten Ak Aygen
14/06/2018