Yağmur yağmasın artık gözlerim
Öylesi dolu öylesine kimsesizlik içindeyim
Canım yine sıkkın ve yalın ayak
Kendimden kaçışlarımdan nefret ediyorum köşe bucak

Bir dilenci oldum boş sokaklarda
Yürüyorum dolaşıyorum avare serseri
Kahrım kimedir neyedir bilinmez benim
Besbeterim bu gün yine yanıma yaklaşılmaz

Oysa ki sabah iyi güneş olmasa da var yine güneşin eseri
Arsız kenker dikenleri yol kenarlarında çıkarmış dikenli mor çiçeklerini
Ayrık otları kitlemiş her yeri delip parke taşlarını
Ve ben lüzumsuz her ne varsa hepimiz oradayız
Ben yürüyorum onlar bir bir kalıyor geride
Bulutlara erişemiyorum zaten yıldızlar kadar uzakta
bir gün de hepsi birden toplanıp gittiler
Milyonlarca kelebek milyonlarca yıldız beklemektense
yaşamaktansa birazı kalsın geriye
Nereye gitsem kabuğuma sığamıyorum ve ne etsem
Dünya boş geliyor bana bütün kızgınlığım kırgınlığım
kendime benim
Baksam kader çizgisinden içeri
Gördüğüm söyle nedir ki bilinmez alemsin elle tutulmaz gözle görünmez
Cehennemde yanan bir ateş gibi
Ay bataklıkta

Ay/ı öpüyorum gözlerinden
Kırmızı pabuçlarımı yastığın altına koydum
Arife akşamı
Güneş kıskanır mıydı yıldızları
Ay’ın salıncağında sevdaya dalsam

Dağlarda yağmurlar yağıyor
Taşırıyor yağdıkça ırmakları dere yataklarını
Başaklar yola çıkmış tarlalarda
Kirlenmiş yağmurlardan yeşil urbaları
Ve.. Gökte kara bulutlar
Çıkarıyor solungaçlarını
koca dünyamız flu bir çerçevede asılı
Derinden bakınca gözlerinin içine yaralı
Yağmurun saçını tarıyor rüzgar
Uzakta bir yerlerde değil yüreklerinin içinde
Hayaller sıradağlar gibi sıralı.
Alnından öpüyorum güllerin takdire şayan bakışları
Gönlümü uyandırıyor taa içten derinden
Özlüyorum ay’la muhabbeti
Sırf bu yüzden belki de kırılmaları

Acın teknesinde hamur mu dayanır be gülüm
Üç günde soldurur tomurcuğunu gül
İskeleye yanaşmış bir kayık
Çiziyor yalnızlığını bahtının çekilmeyen acılarının fotorafını
Yağmur ormanında bir bataklık
Konar göçer kuşları avlıyor timsahları gözyaşları

bir eylemdir dünyaya gelmek
Doğmak ve büyümek sabır işi

Bir yengeç kıskaçları arasında
Tükenmektir belki de benimkisi

Ve.. Al bir ata binip bıraktın rüzgara
Kaderi örülü dalgalı saçlarına
Ay ağlıyordu
Tomurcuk güller ağlıyordu
Bir masalın içinde
Ne güzeldi ay’ı öpüşün

Nurten Ak Aygen

10.06.2015