GİRİŞ
uçurumun kenarındayım
hayatımın son sahnesi son oyunu
gösterimde şimdi buyrun hep birlikte
gömelim beni çok derin yerlere
marifetlerimiz yeter bence
bir insanı bir anda gömmeye...

GELİŞME
aşağısı çılgın kayalar
bir de hava olsun diye
biraz martı biraz da deniz var
yavaş yavaş itin beni
korkmadan geldim
diz çökmüş bir şekilde buraya kadar
geride yalnız kalan dürüstlüğüm
virana bir sokağa dönmüş deli deşik bir de gönlüm var
arada sırada çatlaklarımdan sevdalarım akmış
hiç habersiz biraz da yetersiz
oyunlar oynayıp hayatımın her film karesinde
kaybetmişim bir acımasız misafire
oda gitmiş benden sessizce
rüzgarlara açmışım gönlümün en kırılgan yelkenlerini
sevda ile yarış yaparken yarı yolda kalmışım
yolumu bir sende bir de hasret denilen denizde kaybetmişim
ortalarda bir yerde ömrüm şimdilerde
biraz dertli birazda yalnız...

SONUÇ
asırlar geçiyor şimdi saniyeler gibi
hayatımız giriş gelişme sonuç bölümlerinden ibaret
sevmek sevilmek çok ayrı bir dert
her durakta bir başka vaziyet
sonuçlar maalesef bize hep kelek
geride kalanlara selamet...