Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
teatral çöküşüdür oyunun zarfa sığmayan yenilgi herkesin dileği....
oysa; diz çökseydi akrep affederdi sinek kıskanırdı bu bağlamda madam vale oldu bitti tragedya
başka boyutun ambiyansı dokunur durduk yere ruha kazımak gerek hafızadan bu ifrazatı
grift sapmalar spesifik kurgular gerçek olan kılıcın sağlam duruşu diz çöküşle sarsılan zihin başka bir spektrum oluyor bakıldığında bölen böldüğünün farkında değil çatlak sandığı kılıçla rezonansı
hakimiyet elde başlar madem ironiktir hamleler hayli geç anlaşılan hikayede şair’i bulabilmek mesele
gökten düşen üç elma ve biten hikayede ki kinaye
yıldızlara bakmak gereksizdir bazen gökte buz keserken ay titrek adımlar çenen zangırdar donmuştur bulvar soğuğun manifestosudur uğuldar hakimiyetle nefesi ’konuşmalısın’ der içimden bir ses ’susmak kandırmaktır kendini’
sokak lambasıyla aynı kaderi paylaşmak ilgisiz bir benzerlik ayazda
beş para etmez düellodur kendimle
kılıç kırılır ilk hamlede (donduğu için soğuktan) parantez dışı eylem meteliksiz hesaplaşma iki büklüm reverans! oyun bitti der şahitler
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Çatlak kılıç ve düello şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Çatlak kılıç ve düello şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
...ve perde kapanır. tiyatro oyunu seyreder gibi hissettim kendimi...çok değişik ve sanırım hiç serbest tecrübem olmadığı içindir ki, bana çokta ilginç geldi doğrusu...kutluyorum gönlümden. saygılarımla...