SARIKAMIŞ ŞEHİTLERİNE

Karlı dağlar başında elli, altmış bin asker
Vatan, millet aşkıyla, imanla dolu kalpler
Uzaklardan gelerek, cepheye gidiyorlar
Dillerinde tek bir söz, o da: Allah-u Ekber!

Üstlerinde yazlıklar, ayaklar hepten çıplak
Tek bir amaçları var: vatanını korumak
Bilmiyorlardı doğu bu mevsimde buz tutar
Soğuğa yenik düşüp çoğu şehit olacak!

Birkaç bölük güneyden, bir kısmıysa Yemen’den
Geldiler vatan için hepsi farklı tümenden
Toplandılar doğuda Rus’la savaşmak için
Emir bekliyorlardı yüzbaşıdan, teğmenden

Sarıkamış’a giden on birinci kolordu
Çabuk ulaşıp şehri çevirmek istiyordu
Hem hastalık hem soğuk engelledi onları
Halden düşen askeri zayıflattı, çok yordu!

Sadece zemin değil gök bile buz tutmuştu
Yiyecek zaten azdı, kalanı kurutmuştu
Sarp geçitler, dar yollar; bir de üstüne ayaz
Koskoca bir orduyu, bir çırpıda yutmuştu!

Allah-u Ekber Dağı çoğuna mezar oldu
Nice babayiğitler kurşun atmadan soldu
Dalıp dalıp girdiler derince bir uykuya
Mola verilen yerler, sayısız şehit doldu!

Yemen’e türkü yaktık, Sarıkamış’a gazel
Bu cennet vatan için, peşin ödendi bedel
Analar doğururken o aslan yiğitleri
Hangisi bilirdi ki, genç yaşta gelir ecel!

Mahzun olma ey Şehit! Kabrin olmasa ne var?
Önünde peygamberler, ardında evliyalar
Asırlar geçse bile, dualardadır yerin
Bu millet hep sizlere, kalacaktır minnettar!

Mustafa GÜL (Hamdi)
(21.12.2017)