kirmanlar dönüyor havada
eğiriyor nenem elemini batan güneşe karşı
çözgü iplikleri geçirmiş ömrüne
ihramlar dokuyor nenem
yaşamın kurt ağzı motiflerine yenik düştüğümüzü bilmeden

kirmanlar dönüyor havada
yanışlarından nakışlar geçiyor
tılsım totem ve damga
kışlağımız yelen yelen
yolcuğumuzda yörük göçlerinin nakış nakış izleri

bükülmüş yünden kilimler
kaldırılmış evlerin bir köşelerine
orlon iplikler örüyor günü
azık torbanda ey sevgili hüzün mü var

kirmanlar dönüyor havada
nenemin toprağında gül kokuları
ne zaman bir seyitgazi kilimine rastlasam
çengelli nakışlar gibi saplanır içime hasret
nicedir bu nakışta kafesi içinde kuş
yaşamın kancası eklenmiş boynuna
neneciğim kaybolup gitti heybemdeki türkmen gülü motifi

bir kurgandan çıkarıyorum geçmiş kilimleri
eğiriyor nenem elemle yün ipliğini
kilimine tavus kuşları nakşediyor
yüreğine bir mihrap nişi
çift kuşlar işliyor kumru kuşları


ne zaman bir seyitgazi kilimine rastlasam
nenem aklıma gelir
ah nenem
toprağı gül kokulu
nakşı türkmen gülü motifli

Ömriye KARATAŞ
08.11.2017