kedinin bilmediği benim onu düşündüğümü bilmemesi
aykırı tavırlarla göz göze geldiğimizde
ve ikimiz de aynı istikamete döndüğümüzde
hangimizin yalan söylediğini duyuracak bir makam yok

olmamışlar arsında küçük serüvenler yaşanmış olabilir
bir ses orada suyun başını arayıp dururken
diğeri
mavinin bu iki akıntı arasında
niye aynı renge büründüğünü kendine anlatabilirse
sonrası varmış yokmuş kime ne

küçülmeye söz veriyorsan
her bilinmeyen söze karşılık hayatından iki damla
unutulmayı ve unutmayı talep ediyorum
bir yanlışlık var demek için sığındığım dar ağacı
bütün bilinmezlikleri anlamaya yetiyor

ey güzel ölüm
dudağını şakağıma daya ve söyle
sevgi sonsuzluğun her şeyi bilen soytarısı mı
yoksa yanılıp şarkılar söyleyen eski bahar akşamlarından
bir karartıyı mı dileniyoruz
varlığımızın sonsuz karmaşasından kalma.