0
Yorum
8
Beğeni
0,0
Puan
1012
Okunma
beliren çizgileri hatırlamaya çalışıyorum
bir şey var ama arkası yok
sessiz soluksuz dünya
sadece beyaz ellerin yorumladığı boşluk
o boşluk bana kalıyor
hiç kimse ve dargınlığı
duygusuzluğun tabanında daha derine itilen kelime tozları
artık bir çıkış yok bu çemberden
unutulan ve hiçleşen benliğim
sevinç çalıyor yeni yörüngelerden
rüyanıza düşen bu karmaşadan kurtulmanız için
size tekil ip uçlarıyla süslenmiş sezgiler verdik
başa dönüp uçurtmanın gevşediği korku anını
kendi ölümüyle bir tutan ağrı sizin ağrınız
ucu sonsuz ve kaygan bir çocukluk tanısı
birikmeden ve biriktirmeden sevecektim dünyayı
aşklar kuşlar ve mevsimler öylesine doldular ki içimize
gidiyorum diyemedim.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
