Hayat bu,
Bazen susar kimimize,
Küser yüz çevirir.
Kapatır renklerinin her birini.
Sadece siyahını gösterir en koyusundan.
Karabasan gibi çöker tam ortasına yaşantımızın.
Keser nefesimizi.

Kimi zaman bir yay misali gerilir yüreğimiz.
Pamuk ipliğine benzer koptu kopacak.
Depremler olur içimizde,
Ezilir enkazında ruhumuz.
Ya bir dost tutar elimizi,
Çıkarır dipsiz kuyulardan.
Yada biz başarırız yeniden,
Nefes alabilmeyi.

Hayat bu,
Bazen sunar en güzelinden mutluluğu.
Tüm renklerini gösterir gökkuşağında.
Şen şakrak öterken dalinda bülbüller,
Dinleriz en güzel şarkılarını.
Güneş,yüzünü döner yüzüne.
Işık ışık yakarken aydınlığını,
Kamaşır gözlerimiz.

Oysa hayat,
Ne ağlamaktan,nede sadece gülmekten ibarettir.
Bir iner bir çıkar,sallanıp durur yaşamlarımız.
Hayat böyle birşeydir işte.
Gülmek kadar ağlamakta vardır içinde.
Yeter ki ruhumuzda ölmesin umutlarımız...

Gülseren MORKAN
07/10/2017

DOST KALEMDE
Bazen mutluluktur, bazen göz yaşı
Yakala huzuru, öteye taşı
İnan bana sağlık, her şeyin başı
Yaşarken anlarsın, işte hayat bu.........Aşık Lüzumsu

Değerli dost kalem Aşık Lüzumsuz üstadıma çok teşekkürler...