Bu kaçıncısıdır ağlatıp giden?
Dönüp de ardına bakmıyor eylül.
Onun için akar gözlerden yaşlar.
Oysa bir tek damla dökmüyor eylül.

Her sene kalpleri yorar, sızlatır,
On bir ay bekletir yazmaz bir satır.
Ne ferman dinliyor ne de bir hatır
Kimseye boynunu bükmüyor eylül.

Bağrına basar hep hüzün mevsimi,
Şiirlere verir güzel ismini,
“Bir hatıra kalsın” deyip resmini
Kıskanır, bir kare çekmiyor eylül.

Bu kibirli duruş hoş gelir sanma!
Ardında ekim var kış gelir sanma!
Anlamsız, acısız yaş gelir sanma!
O yaşlar boşuna akmıyor eylül!

Altmışında neysen oydun üçünde,
Yine geleceksin aynı biçimde,
Yaptıkların var ya, durur içimde
Söküp atacağım, çıkmıyor eylül.

Senli hatıralar yıllara sığmaz.
Bulutlar darıldı, göklere ağmaz.
Sen gittin ya artık, yağmur da yağmaz
Şimşekler de sensiz çakmıyor eylül.

Eylül/2017