resim defterine dünyayı çiziyor bir çocuk
umudunu uçarılıklarını yarınlarını
güneş tepeden doğdu doğacak
yolların üstüne düşüyor sarı perçemli saçları
ezgileri dökülüyor dilinden
uçurtmasında rengarenk sevinçler
eve dönüşlerinde bir ekmeğin sıcaklığı

mavi bilyeleri dağılmıştı
kır çiçeklerine koştu çocuk
mavi gezegende savaşlar olmasın istiyordu
fidanlar kırılmasın ormanlar yanmasın

güneşli aydınlık bahçeler istiyordu
arılar oğul versin
ovalar çiçeklensin istiyordu
hayaldi düştü hoyrat bir masaldı
savaşsız masmavi bir gezegen


beyaz bisikleti devrilmişti patikada
masal fısıldayan ninesi uçup gitti bir zemheri gecesinde
mevsimleri ayları günleri saydı çocuk

yemiş yüklü dallarda birikirken umudu
gelin çiçekleri getirirdi annesine
dostluğun resmini mor dağlara çizerdi
şadırvanlarda güvercin sesleri dinlerdi
kuşların söylediği şen türkülere eşlik ederdi

ilkin bahçelerde vuruldu kuşlar
hoyrat baharların şarkılarını bilmezdi dili
ıslığına eklenirdi kır çiçeklerinin ezgileri

beyaz bir duvakla sonsuzluğa uçtu melek kanatlı annesi
babası savaşa gitti kurdun kuşun gezdiği dağların tenha uykusuna
mektep sıralarındaki platonik aşkları papatyalarla unuttu
bir varmış bir yokmuş masallarda bir zaman mutlu bir çocuktu

dağılmıştı mavi bilyeleri
uçurtması tellere sürgün
sulh yılı gelmeyecekti
güvercinler zeytin dallarına konmaz dediler
ıslığı mitralyöz seslerine karıştı

Ömriye KARATAŞ
28.09.2017