hızla atan kalbi yatıştırabilir miydik
zamanı izlemeye çalışıyor kayıtsız kalan bulutlar
ışıkları arkasında bırakarak koşan merhaba
siliyor aniden kapısını kapatıp

şuracıkta kalabalık olup bakıyorduk denize
süslenip içimize doluştu balıklar
arkasını dönüp ilgilenmiyormuş gibi yüreğini
ve gölgesini bırakıp uzaklaştı bizden
öpüşerek çoğalan arzuyu oyaladık bir müddet

değişken yeni şeylerin renklere uzadığı geceye doğru
yalpalayan adımlarla geri dönecek olduk birbirimize
bu herkesin başına gelmiş olabilir
sevinci ile sevişen rüyaların üzüldüğü yerden
devam ettiriyorduk hayal ettiğimiz hayatı

suların taşlara değişini saydı
şaşırdı martılar dönüp durdu
kumsalın hatırasını öpecek bir dudağım yok
ne çok şey söylediler
susup yok olmaktan başka
sen uyurken ışıldayan dalgalar

mutluydu ki rüyasında gülümsüyordu
örttüm ay ışığını yanaklarına
dudaklarına karnına ayağına
aniden uyanıp bakmalısın gözlerime desem de
kapıldığım uzaklardan
öyle güzel özleniyordun ki sen.