Karanlığı da seversin
gün de olur gece de merak etme
ardına sabah kızıl gül gibi serilir
kıvrılır bir kedi merdivenin kenarına
vakit çok geç olur, v’âhlar alımlı
eyvallah şık durur gecikmişliğe
canın mis gibi yanar
yanar tüm mumlar meselâ ve keşkelere
iç çeker kâlp, panik yapma..

Şura da unutulmuş bir söz
ora da yakılmayı bekleyen Roma var
bardakta biraz şerbet
tazedir bezginlik
aklı sarhoş bir birey yürür geçer
sağlam yapılı hayallerden
yıkılır az sonra bir hayat ağacı daha
bura da hâlâ tutulmamış bir söz var
unutma..

Kahveyi şekersiz başlarsın içmeye
çayı demli
ekmek gereksiz, yemek boş icad
gözlerine gülersin inanmaklı
bedenin hafif ötesi
güvenin nemli
hepsi doğal olayı doğan’ın
yenmek ve yenilmek bitmez bir illet
korkma..

Boş bir doluluk kaplar her yeri
sanki sen kurtaracaksın batan gemileri
alnına kazıdığın o iyi niyeti sil
diline batacak söyleyemediklerin
içinde yeşerecek hüznün tohumları
yangınlarını bile seveceksin
anlayacaksın kaç bucak olduğunu
tutuşacak hayatın yaşam denilen telaşı
savrulacaksın
ürkme dağılmayacaksın
her zerreni bulacak
doğacaksın küllerinden anka misâli
ki anlayacak kimse de kalmayacak yörende yeller esecek garbi
örselenecek daha çok kâlbin, susma.

Batır kalemi canına canına
sustukça taş olacak harflerin
anlayacaksın geçtiğini dünyadan
ağır aksak sevinçlerinden tutunacak
nur topu gibi yanılgı olacak heybende tamah
yaşamak fani diyeceksin en sonunda
elindeki tüm ipler firarî
devam et yürümeye soluksuz
koşma! nefesini de özlersin
ve
sakın ardına bakma!

sendelersin!