![]() YALNIZ ŞAİR
Şafak söküyor ve yıldızlar sönüyor gökyüzünde
Alaca karanlık bir gecenin ardından güneş selamlıyor yeryüzünü Dağlar kahverengi denizler yine alabildiğine mavi Yemyeşil baktığım her yer çiçekler sarmış tüm dalları Kaldırımda ürkek bir kedi beliriyor yalnız bir başına Görüyorum sokak lambaları da sönmüş Belkide yenilmiş güneşin ışıklarına Kulağımda bir ses şarkı söylüyor esen rüzgarlar Hiç bu kadar kızgın değildi oysa Sahil kenarına vuran hırçın dalgalar El ele tutuşmuş aşıklar tüm ayrılıklara inat Hepsi Leyla ile mecnuna nispet eder gibi Benimse dilimde hüzün makamında bir şarkı Beklenmeyen bir vedaydı der gibi seninkisi Ve bir gün daha geçti yine sensiz Güneş batıyor yine ufuktan devrediyor geceye nöbetini Sarmış gökyüzünü parıl parıl parlayan yıldızlar Başkaları için bir şölen belkide bu olanlar Ama benim için bir hüzündür gecede yaşananlar Ne zaman güneş doğar yine hayallerime Gecede kalsın tüm acılarım bir daha gün batmasın senli düşlerime Bırakın bırakın bende kalsın yaşanan ne varsa hasrete dair Bende böyle hatırlanayım mazide garipti bu yalnız şair Sedat Kesim |