Tevazu nehrinde yıkanan gönle
Dünyanın fanilik bezi sarılmaz
Özürlü dirinin aldığı gusle
Ölünün abdestli suyu karılmaz


Ruh, fikir vicdanın büyük hakimi
İnsanın kendisi lokman hekimi
Varlığın nesliyse soya çekimi
Vahşinin ininde âdem sorulmaz


Zenginlik dilerse hayat boyunca
Yiğidi aldatır nefsi doyunca
Kabaran öfkeyi sırttan soyunca
Susmanın diline kement vurulmaz


Semaya ay-yıldız olsa da üye
Hak- bâtıl uzanmaz aynı köprüye
Karınca dahildir yerde sürüye
Bağrında gezene toprak darılmaz


Bir avuç malıysa canın belası
Kimdedir bilinmez ruhun âlası
İmansız mevtaya nurun cılası
Azmışın gönlüne ihsan sürülmez


Abdalı görse de acem dağları
Gözleri doyurur irem bağları
Gençliğin önünde sersem çağları
Aygırın hırçını kolay durulmaz


Ezelden soluktur kışın yanağı
Saçını süslüyor bahar duvağı
Maralın korkunca çatlak dudağı
Andelip yurdunda hüzün derilmez


Tüccarın müflisi yıkar kıdemi
Tuz, ekmek içinse korur erdemi
İlahi kaynaktan almışken demi
Arkarsu bendine keçe serilmez


Yağmurun damlası inceden ince
Tonlarca yan yana akar derince
Sen de dokun cana öze dön önce
Sevgisiz âlemde düzen kurulmaz...


Nezahat YILDIZ KAYA


Dost kalem incisine teşekkürler....

Damla damla düşer kalbe tefekkür
Lisan lal olsa da hâlde tezekkür
İdrâkin izhârı kâlde teşekkür
Hakikat nûruna sırsız erilmez______ elif_elif