eylül kırlangıçları
genç kadınların buğu mavisi gözlerinde geç bir vakit
dolgun dudaklarla
nihilist öpüyor aynaları
korkulu yaraları
bahar yağmuru ile tomurcuklanan güz kadınları

kızıl şafaklarda koşuyorum kırlangıçlara
melisa kokusu sarıyor lirik anıları
serçeler üşüyor
tufan suları çekiliyor ararat dağından
mevsim şarkılarında yitik name attığımız yorgun köprüler
gül hasadı mevsimi çoktan geçti
armonisi sustu rüzgarların
yaban iklimlere sürgün giden kuşların kanatlarında çırılçıplak bir şarkı
tunç aynalarda lir çalan kadın
gömüldü çoktan yarası taze aşkın saklı gözyaşı
sonsuz ağaçlar altına
ah kadın kara göletler gibi yazgın
keder aynalarında sonsuz nidasın
sırça kafeslerde tutsak düş yolcusu
vebali boynuna hayatlarda sonsuz hayat ağacı

defneler sarardı
akdeniz taş uykulardan uyandı
zeytin ağaçları önünde
ah imgeleri yitik aşklar
çiçeklendi zakkum
kan ve gözyaşı
yorgun gemiler koyunda
suları çekilmiş bir nehrin yatağısın artık
çıplak bir çöl nicedir gövden
baranlar bekliyorsun fısıltılı çığlıklarda
ah vebali boynuna hayatlarda sonsuz hayat ağacı


yeni tangolar öğrendim
kendime yeni kimlikler edindim
yeni adresler
hiçbir adrese ulaşmayan
gözlerindeki cihannümadan hazanlar kuşandım
yalın kılıçlarla direndiğimiz bu kalbi
kara bir nehre attım
uyandım taş uykulardan
sen bana çığdın ben sana çığlık
dehlizlerde kanıyor yarım öykülü kadınlar
bir kale zindanının avlusunda
çoktan sönmüş bir yangının yasını haber veriyor eylül kırlangıçları

ah kadınım
sırça kafeslerde
küçüldükçe dünya
büyüyor ağıtların

Ömriye KARATAŞ
8 Mart 2017
Eşitlik ve özgürlük nidalarıyla
fısıltılı çığlıklara dönüşen
dünyanın bütün kadınlarına...