2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1145
Okunma
Babilde ışıklar söndü
saçlarımın boyuna asıldı gök
uyuşuyor şakaklarım
hiçliğe kovulmuş bir baharım
kapımda kışların en delikanlısı
kulağımda kuşların mırıltısı
bir ben miyim
gecenin kemanında inleyen
acının elini asilce öpen
susmayın kederlerim
yareni miyim ben gecenin
bir söz armağan et yağmur
söz yıkayacağım sesimi
ölümüne susacağım
yetmiyor kelâm çünkü
yetişmiyor kalem
susmayın gölgelerim
bir ben miyim cahili kendinin
bîhâberi ellerinin şefkatin
susmayın, yoksa sâhiden
yareni miyim ben gecenin
sakın yakmayın ışıkları
ben karanlıkla yeksân iken
sesleri saklayın ben susarken
yıllarım üşüyor
alfabem ağrıyor
✒T.Y.
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz