1
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
2597
Okunma
kanatlarımı bağışladım bugün
bulutsuzluk çeken bir gökyüzüne
ah çok yakındım
çok yakın her şeye ve herkese
sanki ben değildim o
anlamalıydılar oysa
çok uzaklardan gelmiştim kendime
sessizliğimle yordum zamanı
günler günlerin içinden kanıyordu
ağrıyordu saniyeler
kalbimin atışlarında
evren bana seslendi
ey muhteşem tesadüflerin
akıl almaz yanlış bileşkesi
kimsin sen?
"onların yoğurduğu şekillerin artığıyım" dedim
"hiçkimseliğimin şahsiyetiyim"
yıksın zerrelerim duvarlarınızı
enkazlarınızın altından bulacağım kendimi!
gökkuşağını boyamayı bırakın artık
yanlış yaşanan hayatlara
sığdıramazsınız gerçekleri...
atmıyor artık
saatli bomba gibi tıkırdıyor kalbim
zamanın yorgun yüzüyüm
ey umudun sonsuz maviliği
kanatlarıma iyi bak...
✒T.Y.
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz