kelimeler bir kuş çığlığı gibi
içimin deltasında çığlıklar atarken
bir akşam üstü sessizliğinde
seni bir şiirin içinde aradım
sen gökyüzüm’sün
seni gök mavisinde aradım
sen ayakta durma sebebisin yüreğimin
nefesim kadar seviyorum seni
belki bir ömür yaşayamam seninle
ve senin yanında olamam
ama seni yaşadığım kadar seviyorum
yaşadığım süre boyunca

kırgındı kalbim
kırılmıştı
darmadağın
paramparçaydı
bir depremin enkazında kalır gibiyim
bir savaşın ortasında vurulmuşum sol yanımdan
sensizlik akıyor bütün bedenimden
ve olanca hızıyla bir rüzgar kokunu getiriyor
ciğerlerimin en derinine çeker gibi seni içime çekiyorum
ciğerlerimi patlatırcasına kokuna sarılıyorum
bir ben vuruluyorum oracıkta
çıkmaz bir sokak ortasında
bir ben ölür gibi
tabutsuz mezarlarda kalıyorum sonra

hadi bir yağmur yağsın diyorum şimdi
bardaktan boşalırcasına
ve olanca hızıyla gök gürlesin
beynimin tüm hücrelerini darmadağın etsin diyorum
şimşekler çaksın yüreğimin sensiz, sessiz bütün sokaklarına
ürkütücü bir yıldırım düşsün sensiz tenime
ve oracıkta öleyim
sen gökyüzüm’sün
beni mavi bir bulutun altında anımsa sevgilim

ay ışığında üşüyen bir yıldızım şimdi
coğrafyası yağmalanmış bir toprak parçasıyım
çekirdeği çatlamış ama doğmamış bir sevdayım ben
bir gülü dikeninden ayıramazsın
ya güllü koklarsın
yada dikeni batar yüreğine

ama seni yaşadığım kadar seviyorum
sen gökyüzüm’sün
seni mavi kadar seviyorum
yüreğimin attığı her şiirde sen varsın
bana bir tükenişin varoluşu kadar yakınsın
içim bir mezarlık kadar soğuk
yüreğime her dokunduğumda
seninle bir gök altında
yıldızları seyrediyoruz sevgilim
seni yıldızları seyreder gibi seviyorum


ibrahim dalkılıç

08/02/2017
22:35 izmir