karanlık bir şehrin
ürkek kaldırımlarında seni ararken
kayboldum

oysa seni bir ömür kadar çok yaşadım bu hayatta
ve bu karanlık göğsüm şahidimdir ki
sensiz üşürken bile
seni yaşadım

eksiktim
sensiz
ve yitiktim
ama umut dimdik ayakta
dimdik dirençliydi

ve lanetli bir çağdı bu
tabulara yenilmiştik
doya doya sevemedik birbirimizi
ve sevmek bize uzak kaldı
biz sevdanın çok ötesinden geliyorduk
yaşamak bizim eksikliğimizdi
ama yaşamak için geliyorduk
ve yaşamak için seviyorduk

baktıkça arkama seni görüyorum
karşıma baktığımda sen
gözlerimi yumduğumda koynumda
kollarımı açtığımda
kollarımın arasındaydın

şimdi kaç mesafenin arkasındasın
kaç vurdum duymaz beton yığını örülü kalbinin caddelerine
kaç savaş sonrası ağır yaralı bir serçenin kanadına sarıldık
ve kaç kapının ardında
kaç pencere aralığında
güne hasret
güneşe sevdalı
düşlerde yaşadık
hangi düş bizim
biz hangi düşüz

ve soğuk bir kapı eşiğinde kalıp üşürsen
ben o kapının ardında sana sarılı olacağım
seni koklayacağım
seni saçlarını okşar gibi seveceğim

hadi sevgilim şimdi bir dilek tut
içinde sevdanın boy verdiği
sonra bir yıldız gibi kaybolalım
birbirimizin kalbinde

yürekçe yürüdüğün yol
varmak istediğin yere götürür seni
bunu unutma sevgilim
ben o yolda seni ararken kayboldum


ibrahim dalkılıç

02/02/2017
23:15 izmir