SEN DEDİKLERİM



Bir zamanlar ışık aydınlığım dı
Şimdi karanlığın baş mimarisi
Mutluydum bir vakitler
Denizler oldukça sığ dı
Tatlı bir rüzgar dı ardımdaki
İteler di beni yüreğimden öte
Kapatsam da gözlerimi
Her yer ışıl ışıl sen di
Hep bir umut kokardı çiçekler
Hep bir yokuş inerdim
Aldığım nefesin yaşadığım hayatın
Adı sen di daima
Sadakat, onur, gurur
İlk duyduğum sözlerindi senin
Hep inandığım şerefine
Bir kadeh kaldırıyorum bu gece
Biz zamanlar işte
Ah bir zamanlar
Olan biten giden ne varsa işte
Gerisine berisine hepsine
İçiyorum şerefine.



Sanma ki sarhoşum bugünlerde
Bir limandayım sahilde
Demir attığım yalnızlığımla
Tek ben varım sadece
Sanma ki beklediğim var
Hayır o indiğim bir yokuştu
Sonrası artık hep yok oluş
Tüm beklentilerim bir yana
Kendime söyleniyorum şimdi
Kendime anlatıp
Kendime sövüyorum bir güzel
Dinliyor liman
Rastgele diyor sessizce



Zor tutuyorum gözlerimi
Ağlamak ne çareydi ki
Sır gibi pişmanlığım var
İçimde hep soru işaretleri
Oysa aynalar benden biriydi
Senle ben biz vardık içinde
Şimdi yüzüm gülse yüreğim asi
Bir garip okşuyor sırtımı
Döndükçe ardımı
Kes diyor sesini.



Bir zamanlar o vakitlerde
İlk tanıştığımız o yerde
Özlemi sorduğunda gözlerime
Sen demiştim
sevgi de sen di o zamanlar
Dün gibi hatırlıyorum da seni
ısrarla hep sen demiştim
Öyle özlüyordum ki
Camlara yazıyordum ismini
Şimdi kalan küllerinle
Üstünden geçiyorum.



Oysa bir zamanlar
Sen dediklerim
Kendi ellerimle yaktığım
Bir ateşmiş…

..

SEN DEDİKLERİM
Mert Zafer Cansever
(Mawish Şiirleri)