anladım ki
anlamından bahsetmeliydim hayatın
nasıl tutunup, nasıl gülebilmiştim ben
nasıl tebessüm ettirebilmiştim yüreğimi
bir nedeni vardı elbet gülüşlerimin
kurduğum düşlerimin gerçekçiliği
ve tüm hayallerimin geceyi terk etmesi gibi
güne düşmüştü tüm dileklerim..

…

bir nedeni vardı elbet mutluluğun
adına imkansız dediklerimin arasından seçip
çekip aldığım bir mucizeydi anlatacaklarım
geç kaldıklarım vardı yazamadıklarım
şimdi kısmet oldu ya, olsun, hiç önemli değil
yine de kader demeyeceğim hiç birisine
belli ki sevip sevilmeyi öğrenmiştim ben
aşk! göstere göstere gelmiştin kalbime..

…

suskundum bir zamanlar
acıyı kader, gökyüzünü ise yağmur bilmiştim ben
ağlamak ise, rutin bir filmdi benim için
her an arka koltukta izlediğim bir yaşam
kalbim ise yolculukta, bir koridor kenarı
akla karayı karıştırdığım bir dünyada
ayrılıktı dağların adı
geçmişe sığındıklarımdı hepsi
anlamında yıkılıp bıraktıklarım vardı
yığılıp kaldığım bir yaşamdım sadece.
sanırım ardıma dair de olsa
böyle bir kaç satır, yeter de artar bile..

…

düne ne gerek var şimdi yarınlar dururken
boş ver ben sebebinden yaratmışım dünyamı
yüce dağların eteklerinden geliyorum ben
deli gibi akan nehirleri selamlıyorum
deli gibi akan suyla sevişiyorum
kalbime alçakları değdirme sen yüce Rabbim
boynumu ellere eğdirme benim
ben gökyüzüyle buluşuyorum..

…

her şiir bir final artık gözlerimde
sadece sonsuzluğu yazıyorum yüreğime
hep acı da olmaz ya, olamaz da zaten
sonrası da hep, akan sularla dönecek
yarınım ak, dünlerimde yüce dağ etekleri
kim vurabilir ki sanki acımasız hançerleri

…

oysa ayrılık, aşkın
muazzam bir yarasaydı dün
ve şimdi muazzam bir kölesi bugün
bir bağlılık yemini gibi gözleri
içimde bir yerde su gibi!
bağlılık uyanıyor şimdi..
…


BAĞLILIK YEMİNİ - Mawish Şiirleri – Mert Zafer Cansever