sekoya kanadı
herdem yeşil sekoya
kanadı
kentin eski şarkıları dilimde
genç sürgünler veriyor dallarım

sular çekilirken
en kırmızı şarabı içip
uyudu sevgililer
sonsuz rüyalarda
sekoya kanadı

hazin şarkılar söyleyebilirim sana bu gece
bir edgar allen poe şiiriyle uyandırabilirim seni
ansızın bir öpücük konar alnına
düş içinde düş poe gibi
umut biter rüyalar başlar
dirilmiş düşlerimizi kanatsa da parçalanmış ay
çırpınan günün ışıklarına yeniden umut yazılır
utkulu mavi bir umut
umutlu arınmış bir rüya

sekoya kanadı
inceydi önceleri dalları
geldiği iklimlere alışamadı
kalınlaştı an be an dalları
sürgünler verdi alev sürgünler
anların kekreliğinde
sekoya varolmadan yaşamayı öğrenemedi

yaralısın göğe uzanan sekoya
karbon çağının iklimlerinde yaşamayamazsın
çığlığını yansıtmassın
dünyanın tozu arşidüşese toz pembe
sen yağmurun gözyaşlarısın sekoya
her dem yeşil herdem esin
sekoya
ne hoyrat elleri var sevgilinin

ah yitik ağaç
genç sevgili
kızıl kıyılarda mistik sis

Ömriye KARATAŞ
27.12.2016
İSTANBUL