Kendimden kaçtığım zamanları yaşıyorum
Sessizce döküyorum gözyaşlarımı
Belki kaybolur acılar uyuyunca diyorum
Bırakıyorum telefonu elime uzak bir yere
Yalnızlık simsiyah bir gece gibi müptela bu aralar
Ne senden öncemi düşünebiliyorum
Ne senden sonramı yaşayabiliyorum
Adı neyse yaşadığımın
Bilmek de istemiyorum artık

Kendimi kaybediyorum göz kapaklarımın altında
Yumuyorum gözlerimi
Yitiriyorum kendimi karanlıklarda
Gömülüyorum kendi yüreğime
Acı bir yutkunmadır senden kalan
Enkazını kızıla boyadığım
Zaman benimle hüzünlü
Mekan benimle yetim
Aya sensiz bakıyorum
Düğüm düğüm düğümleniyorsun boğazıma

Kimse farkında değil çıplaklığımın
Başbaşayım dile dökemediklerimle
Mevsim bende hep kış
Biter biter başlar
Yok u yok sayıyorum
Üstümü yorgan gibi kapatıyorken gece
Birden bire büyüyor içimde yerin
Gözlerinde bir giz yanıyor hâlâ el değmemiş
Günler geçiyor dönmüyor geri
O gün bu gündür kapkara bir bayrak dalgalanıyor odamda

Ah sevdiğim
Şimdi sen de gözlerini kapa
Gece kanatlansın gözlerinde
Çünkü ben de gözlerimi çeviriyorum büyülü yüzünden
Sen de unut kendini
Unut beni
Seni seven gitti çoktan umutlarını valizleyerek

Paylaş:

33 Beğeni

+25 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (16)

5.0

100% (16)

Düğüm düğüm Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Düğüm düğüm şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

DÜĞÜM DÜĞÜM şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

gül hatun, @gulhatun1

3.7.2025 23:43:55

5 puan verdi

Anlamlı ve güzel şiirinizi beğenerek okudum yürekten tebrik ederim hocam saygılar ve selamlar.

7TEPE, @7tepe

12.6.2025 12:51:37

Düğüm düğüm değil, kör düğmük sanki...
😊 Evlerden ırak.

Remziye ÇELİK, @remziyecelik

28.4.2025 23:15:55

Şiir, bir zamanlar sahip olduklarının zamanla kaybolmasıyla başlayan duygularını etkisi altına alan bir yolculuğu anlatıyor.
Hiç var olmamış veya unutulmaya yüzüstü bırakılmış bir sevdanın gölgesinde,
Şairini arayan dizelerin çığlıklarını duyar gibi oluyoruz.
Her dizede, sevdanın, acının ve yalnızlığın haykırışı,
Yalnızlığın bel kemiğini kırarcasına umut kapısını aralamak istiyor.
Gözlerindeki ışık, belki de terk edilmiş umutların son izleri, hâlâ büyülü bir şekilde ışıldıyor.
İçsel bir çöküşle, duyguların derinliklerine iniyor ve şairin kendisini bulmaya çalıştığı karanlık bir dünyada kayboluyoruz.
Sonunda ise, hem unutmak hem de hatırlamak arasında sıkışıp kalmış bir yalnızlıkla karşılaşıyoruz.
Oysa ki şair yalnızlığı değil, sevdaya su/suyor.
"İşte kelimeleri felç etmek ve kalemin bel kemiğini kırmak bu böyle olsa gerek . Tebrik ederim hocam." Saygılar

Etkili Yorum

Hüzünlü peri, @huzunluperi

23.4.2025 00:17:43

5 puan verdi

Değerli Şair,

Kalbin suskunluğunu, kelimelerle haykıran bir şiir…

Bu dizelerde yalnızlığın sızısı, bir ayrılığın gölgesi ve insanın kendinden bile saklandığı anların yankısı var. Şair, iç dünyasının kapılarını aralamış ve o kapıdan bize de bir sandalye sunmuş: “Gel, acımı paylaş.”

"Adı neyse yaşadığımın, bilmek de istemiyorum artık" derken, bir yandan reddedişin içinde kabulleniş var. Göz kapaklarının altında kaybolan bir ruh, gecenin örtüsüne sarılmış bir kalp, karanlıktan gelen bir iç sesiyle yüzleşiyor.

Bu şiir, sadece bir aşkın değil; bir yokluğun, bir sükûnetin, bir kendinden kaçışın güncesi.
Her mısra, susulmuş bir çığlık gibi. Her dize, kalpten damlamış gibi ılık.

Şairin yüreğine, kalemine, suskunlukla ördüğü bu derin şiire hürmetle eğiliyorum.
Böylesi duyguları bu kadar sade, bu kadar sahici ve bu kadar incelikli anlatmak herkesin harcı değil.

Teşekkürler bu karanlığa zarafet giydiren dizeler için.
Kalemin daim, şiirin derman olsun…
Selamlar
Peri Feride