Beklemek
bazen odanın duvarlarına onun ismini fısıldamakmış
Kimsenin duymadığı bir dua gibi
kendi kendine eksilmekmiş biraz.
,........
.........




Sana sakladığım cümleleri
başkalarının ilgisiz bakışlarında boğdum.
Bir nasılsın demeyeceğini bile bile
seni merak etmekten hiç vazgeçemedim.

Sıcak bir bardak çayın deminde
Bir kahvenin telvesinde
Veya eski bir şarkının tam o yerinde
Yine sen düştün aklıma
hiç düşmemen gerektiği kadar çok
Adını yazdım buğulu camlara

Unutulmuşum
Farkındayım aslında
Bunu artık pencerelerde esmeyen rüzgârdan anlıyorum
Sesimi duymayan bir şehre anlatmaya çalıştım seni
Olmadı
Olması da ihtimal dışıydı
Bir sokak lambası gibi sarkıyorum zamandan
Ne yandım ne de söndüm

Kavuşamadım
Kabullendim
bunu da en çok ellerimi cebime koyarken fark ettim
Sarılma hayalinin ne kadar ağır geldiğini
ancak düştüğüm boşlukta öğrendim.
Sen başka omuzlarda unuturken her şeyi,
ben hâlâ adını ezberliyordum uykusuz gecelerde.

Bekliyorum hâlâ
Sözüme sadık
Herkes unuttu sanıyor
oysa ben
unutulmuş bir ismin içinde yaşamayı seçtim kimse bilmiyor

Ve şimdi,
olmayan bir ihtimalin eşiğinde durmuyorum artık.
seninle dolu olmayan sabahları da kabul ettim
Çünkü bazı sevdalar
yalnızca insanın içinde büyür,
Hiç açmadan
ama solmadan.

Ama bil ki
ben seni bir ömür içimde taşıdım
sende iğnenin ucu kadar olmadığımı bildiğim halde
Biliyorum,
artık dönmeyeceksin.
Ama senin gidişin de,
benim kalışım kadar ağırdı bu hayatta