16
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1457
Okunma
gözlerim tutsak iki pencere
sessizlikti payıma düşen
duvarları kirli bir odada
çoğalırken adımlarım
bin ah çektimde yetmedi
ellerinden tutup sürükledim
perdelerini örterken zaman
söz verdiğin anlar
sıktıkça kanattı tırnaklarımı
kuytumda saklı yalnızlık
var git artık uzaklara
öyle kal orada
dalından ayrı yaprağın çıtırtısı
hasret devrilirken geceye
sözleri üzerinde
sükutun kapalıdır kapısı
oysa söyleyemedim
hangi sesi dinlesem
kanat çırpmadan kirpiğime inmiş hüzün
son seferdeyim
yüzüm kente sürgün
söyle
sana nereden geleyim
eşikte kalırken gün...
09/04/2008
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.