4
Yorum
11
Beğeni
0,0
Puan
1714
Okunma
Pencerenin pervazında zaman
yağmalarken uykularımı
ne yana dönsem düş vurgunu gece
şehrimden kayıp yüzleriyle geçerken kırlangıçlar
bir çift kanat sesinde korkularım
ellerim uzanırken her iç çekişte duaya
sabrımın bam telinde keşkeler
bilmiyorum hangi günün akşamı bu
dili çözülürken yeminlerin
sus pus, soğuk odalar
ve söyle hangi nefes hasrete umut
saklı bir düşe yakınken ölüm
ıssız caddelerde volta atarken
ceplerimde gölgeler biriktiriyorum
kendime çelme takarken sevdaya dair
düşüyorum...üşüyorum...
sözleri susmuş
sislerin kenarında bir adam
gözlerimi kapatırken
uyansam
ama yorgunum ben...
ki şehrim de kayıp...
kasım2017
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz