bir başka cümle ise bu
yeni bir defter tutmalıdır artık şair.

eski bir sefarad ağlar
kahkahalar boyunca içerimde
en az istanbul kadar bedbaht
en yaz istanbul kadar parlak anne
anne güneş yağmur gibi yağar mı
hay alnının tam ortasından öptüğüm hayat
oyuncağına bunu bile yapar mı
ya yağmur anneciğim?
bir ispanyol kadının sesi kadar
titrek yağar mı?/ taş kaldırımlarım bağ.

çıktım hafifçe sola döndüm
üç beş basamak. çok değil.
tam sağımdaydı ve artık
o ağaçtım. ki...
ağaçlığımdan açlığımdan önceydi
iki yaprak koparmıştım saçlarım için
halıya düştü sonra.
ahir bahara açılmış hâliydim
hâlihazırda bakiresiydim pembenin
tomurcuktum
olmadığımca kadın
olabildiğimce çocuktum
çokluk hüzün/ yazlık sahil evinin
verandasında inan...
ince belli bardakta çaydım
şekersiz ama huzur.

iki yakası bir araya geldi işte
adı hasret oldu koca şehrin
ve iki yakası bir türlü bir araya gelememiş
şu paçavra. şu çaput. şu sefil ruhun
istanbul oldu adı anneciğim
tuhaf değil mi?
sence hayır. öyle mi
öyle de böyle de hayat diyorsun yani. peki.

peki rakının ettiğine ne diyorsun?
saz elli kıza dargınken biraz
içebildiğime ne?
ne diyorsun kaptan köpeği koklamadan
anlayabilişime şarkıyı
kara saçlı ak kadının anlayışına mı kaldırdın
ne yani... sen burada bile içmedin?
orada içiyor musun. pes.

dedi ki bırakmalıyız sigarayı
yokuş ciğerimize koyuyor
dedim ki bırakamayız
bu sevda ciğerimizi oyuyor.

ve dedi ki bir başka cümledir işte bu.
anneciğim... çarşıya çıkmamız lazım. ah...


JD