selçuklu minaresi
uzanırdı göğe
lal mevsimin hüzünleri eklenir bekleyişlere
görürdüm avludaki bin yıllık çınar altında dinlendiğini
evimizin penceresine
kumru sesleriyle gelirdi bahar
çıkıp gelirdin salkım saçak baharlardan
şimdi sensiz bensiz o sokaklar
çığlık çığlığa avlularda kuşlar

arnavut kaldırımlı sokaklarda
umarsız bir akşamdı
selçuklu minaresi tarihe tanık
yarin ezgili bakışlarında
kaybolan fotoğraflar
sarı sonbaharsın
sonrası hiç
daha ne zamana kadar oyalayacağım
sevdanın gergefine vuslatı

takvimlere sığmıyor bekleyişler
sükut kuşum
küle döndüysen
gül olmayı bekleme avlularda
gözden ırakmışsın
gönlümden çok uzak
yetinmeyi öğrenir nasıl olsa gönül
öğrenir abı hayat pınarlarından har seviler içip içip yanmayı
kavuşmalar uzak

selçuklu minaresi uzanır göğe
firuze renkli ayrılıklar bezerim sana
ömrümün yivlerinde söylenmeyen hoşçakallar
saba yelinde düşer kirpiğime çiy taneleri
usul usul dokunur ayrılık

Ömriye KARATAŞ
19.10.2016