seninle bir çok şiirde karşılaştık
bazen üşümüş bir bedenim oluyordun
bazende sımsıkı sarıldığım bir ülkem oluyordun
ama en çokta sevdiğim oluyordun
uzaktın, ama yakın olduğun zamanlar yasaklanıyordun bana
oysa her yasaktan yeniden doğuyordum
gözlerin kadar güzel bir ülke
saçların kadar güzel bir nehir görmedim hiç
ışıl ışıl göğsüme konuyordun
her yorgunluğumun özlem dolu akşamlarında

seninle bir çok yağmurda ıslandım
bir çok yağmur damlasını içime attım
içime sanki bir ok saplanıyordu
bir kurşun göğsümü delip geçiyordu sanki
sonra kayboluyordun
bir çıkmaz sokağın içinde seni arıyordum
göğsüm üşüyordu
sanki kışın en çetin
en soğuk fırtınası
içime mesken kurmuştu yokluğunu

seninle yasak bir şehirde karşılaşıyordum
sen sol yumruğum oluyordun
yumruğumu kaldırdıkça havaya
özgürlük için attığım en güzel slogan oluyordun
bir barikata direnmek kadar güzel seviyordum seni

adını dudaklarımda bir türkü gibi mırıldanıyordum
sanki dudaklarıma dudaklarının buğusu değiyordu
bir yangının ortasında kalıyordum sanki
ve çarmıha geriliyordum
güneşin doğması imkansız geliyordu
ama gözlerini görmeden ölmek istemiyordum
sonra sorular cevapsız kalıyordu
şiirler anlamsız
yaşamak sevdasız kalıyordu

utanıyordum bu hayattan
bu yaşamaktan
sensiz aldığım nefesten
daralıyordum, boğuluyordum
sanki bir okyanusun ortasında kalmışım
feryadımı duyuramıyordum sana

boğazıma düğümleniyordu
sana dair kurduğum her cümle
her kelime, her özlem
bir idam sehpasının
bedenime kurulduğunu görüyordum
hazırım yokluğundan as beni
serden vazgeçtim biliyorsun
ama sırrım hala gizemini koruyor

çözümlemesi zor bir bilmecenin içindeyim
labirentler içinde seni arıyorum
bir ucu uçurum
bir ucu papatya bahçesine çıkıyor
ya ölüm kapısından içeri girip
cehennem ateşinde yanacağım
yada papatyalarla dolu bir bahçenin içinde
saçlarına ellerimle dokunacağım
sen uykunun en derin saatlerini yaşarken
ben düşlerinin içinde seninle sevişeceğim
soruların cevapsız kaldığı
bir intihar sessizliğinde

ibrahim dalkılıç