An’dı her bir yaşanmışlığın bir adım ötesi,
Ve anmıştım gölgelerini
Rahmet okuduğum nicesi.
Derken seyreldi gök kubbe,
Uçmuştum bir kez,
Uçurmuştum ebemkuşağı yalnızlığımı
Efkârına dünlerin yığılıp kaldığım.

Zaman aşımına uğradığı yalan, dünyanın;
Engerek yılanlarının zehri de yalan
Ve ölülerin sır tutamadığı.
Kıdemli bir gölgeyim işin aslı,
Cebinde kaçık düşleri
Belli belirsiz yalıtılmışlığın kâhyası
Keyfim de yalan hatta yalandan öte.

Irgat düşlerin tanrıçasıyım oldum olası:
Kimine uzun kimine kısa bir yalanın meşrebiyim
Ve boyutsuzluğumun çengeline yığdığım
Gözyaşlarım.

Cebrin tasviri kadar kerrat cetvelinde
Yalıtılmış bir simgeyim
Ve bir o kadar itibarlı.
Heyhat, dediğim yanıltmasın seni asla
Ve gölgelere paye verdiğim de yalan
Hem de kendini bilmez bir Kül Kedisine dönüştüğüm
O gecenin yıkık duvarı.

Teneşir paklar isyanları:
Hem de asılsız bir güncede tarumar ettiğim
Çeperine yığdığım mı marifet dercesine,
Hükümlü imlerin dansında
O kaybolmuşluğum;
Rüküş kelamların cazibesi de yalan.

Kokuşmuş bir adalet kadar yalnız mı olmalı insan
Ve rüştünü ispatlamamış gerçeklere attığı çalımda mı
Mimlenmeli en aykırı rota
Yine müşkülpesent bir imde rükû edilesi
O çıyandan gayrı olmalı dünya,
Dediğime de bakma
Ve ruju bulaşmış kadim bir yalanı
Boykot ederken düş perisi imlerin
Tekâmül bildiği o nüansa tıkalı
Âşıkların efkârı da yalan,
Ölümsüzlüğün mucidi iken iblis
Ve gün yüzü görmez her bir melekten
Doğan aşkı da karalayan ucube yanılsamaları
İçin için kanayan yaraların ve
Kanmalarla geçen ömrün t-cetvelinde,
Gömülmüşlüğü tüm gelir-gider işlemlerini
Çentiklediği Tanrı’nın
Ve muzip bir tefrikada kala kalmışlığım…
İşte, bir tek o değil
Söylemekten imtina ettiğim
Hadi çöz batılını bilinmezi
Ve imgele gözyaşlarımı:
Evet, bir de onlar değil yalan
Bildirgeme sığındığım ve sığamadığım
Benliğimden taşan.