Metruk sahillerin gölgesi vuruyor
Pınarına sevda ektiğim gözlerimden de yorgun iken
Sureti görünmez gönül penceremde açan
Boynu bükük çiçekler, yorgunluğumu karaya çalan
Endamsız, silik suretim:
Ki rencide olası mahremlerde,
Damıtılmışlığın en aciz nüshasında,
Bilinmezin nüvesinde hazır ola durduğum,
Yüreğimin yırtık güncesi.

Emsalsiz, depreşen;
Son sürat belli belirsiz ömür ile mutluluğa nifak sokan,
Yine de tahayyül etmenin ötesinde
Varlıksızlığıma kırağı çalan bir eylül güncesi:
İsli bir akşama dönükken yüzüm,
Sefil bir kelamda diri diri gömüldüğüm
Yine de hayırdır, demeyi
İçin için dilediğim.

Nazı niyazı duyulmaz işte;
Öteki âlemlerden akan avuç avuç tasa:
Fıtratın gizemi varsa yoksa:
Yoksa makbul müdür hüzün, sevdiceğim?

Avuçladığımdan damladıkça hazanın demi,
Gitmelerle örüyorum ağaran saçını kaderin,
Derinden bir hüzün demliyorum
Patavatsızlığın pervazında
Kurban verdiğim cümlelerin:
Seyrinde daldıkça hazanın,
Tepe üstü çakıldığım gök kubbenin emsalsizliğinde
Doyuruyorum açlığını gönül gözümün
Ve bir kalemde seçiyorum ömrün üzerini çizdiğini.

Öncesizliğin girdabında miracı kavruk bir acı,
Boyutsuzluğun hafif meşrep çığlıkları,
Kırağı çalan bir zamandan aşırdıklarım olsa da
Tesellisi bağnaz yarınlara hapsolmuş gölgelerin,
Tek dikişte içiyorum biçtiklerimi
Ve pervasızlığın kucağına yığıyorum unuttuklarımı:
Hani olur da rast gelirim,
Doyamazken seyrine gömdüklerimden geride kalan
Kör çukurların vebali olsa da
Yüklendiği yağmur bulutlarının.