Cennete eş değer bizim memleket,
Anadolu’m Türk’e canan değil mi?
Atadan, dededen bize emanet,
Uğruna canımız kurban değil mi?

Bin dokuz yüz on beş, millet tek yürek,
Çanakkale kutsal, ölüm mübarek,
Kadir kıymet bilen er olmak gerek,
Her karış toprağı vatan değil mi?

Çanakkale derler eşsiz bir destan,
Vatana göz dikmiş binlerce sırtlan,
Canın hiçe saymış nice kahraman,
Şehitlik onlara unvan değil mi?

Verilmez vatanın toprağı, taşı,
Oluk oluk aktı kan ve gözyaşı,
Olmazı başardı Seyit Onbaşı,
Tüm yiğitler ona hayran değil mi?

Gökten yağmur değil mermiler yağdı,
Mehmetçik düşmanı kanıyla boğdu,
Şehitler şehrine özgürlük doğdu,
Nişanesi bayrak, ezan değil mi?

Kınalı kuzular vatan evladı,
Göğe çıktı anaların feryadı,
Çanakkale Türk’ün kanlı miladı,
Mehmet’im takdire şayan değil mi?

Hürriyet âşkıyla koştu her nefer,
Yiğitler kükredi: Allahu ekber!
Olaya şahitti kutlu peygamber,
Zafere götüren iman değil mi?

Anlat ki bilinsin birlik ülküsü,
Dillerde dolaşan şehit türküsü,
Çanakkale’ye bak, kimin öyküsü,
Ulusça yazılan destan değil mi?

Atamız Alparslan açtı kapıyı,
Osman Bey ve Fatih kurdu yapıyı,
Atatürk’le aldık en son tapuyu
Türk toprağı Türk’e iskan değil mi?

Yörükoğlu’m Çanakkale geçilmez,
Hürriyet âşkına kefen biçilmez,
Yedi düvel gelse gene kaçılmaz,
Cihadı emreden Kur’an değil mi?

.... 2015 (Aşık Yörükoğlu)