Tükürün Nursuz hayata

Bana nursuz hayat düştü
Tükürün nursuz hayata
Gönlümü o öldürdü tükürün nursuz hayata

Hani biz zulme direnecektik gönlüm
Sen bir karanlık mı olacaktın derinlerimde
Güneş olmak varken yıldız olmak varken

Tükürün nursuz hayata
Işıkları gizleyen hayata
Körpe gönülleri boğazlayan hayata

Nursuzsuz işte bu hayat
Gecenin yıldızları var
Yıldızları bile yok
Zifiri karanlık bir hayat

Bin sitem etsem kışına karanlığına az
Yok bu tutsaklığın yufka kalbi ki sızlasın
Allahım alnıma bahar güneş yaz
Tükürdüm nursuz bu hayat

Dilim bir sarhoş
Elim bir sarhoş
Tükürdüm nursuz hayata
O eylül
O gülleri solduran zalim

Kirli elbiseyi giyindik gönlüm
Nursuz bir hayatı giyindik
Güneş işlemez içeri
Aşk yok bu pazarda
Belki bana hayat mezarda

Cevizin içi dolu
Hayatın içi boş
Tükürdüm nursuz hayata
Gönlü Allahtan koparan hayata

Benim elimi yüzümü yıkayan bir güneş kul olmadı
Evim-sokağım bir güneş okul olmadı
Tükürün nursuz hayata
Kılavuzum olmadı
Güneşim olmadı

Gönlümü büyütmedi maviliğe
Fırlattı attı karadeliğe
Tükürün nursuz bu hayat
Yıldızsız kaldım
Güneşsiz kaldım

Bu hayat nursuz
Güler yüzlü değil gemisi
Sevgiye ok atan avcı işgalinde hastanesi...
Tükürün nursuz hayata
Gönlümü hasta eden o

Bana nursuz hayat düştü
Yüzü nursuz sözü nursuz bu hayatın
Cepte hırsız gönülde hırsız...
Bu hayatta dipdiri hırsızlar
Tükürün hırsız bir hayat bu
Tükürün nursuz bir hayat bu
Hırsızları gönlüme musallat eden o hayata
Bakmayın güler yüzle