Kemana benziyor o yârin kaşı
Boynunda kolyesi, yakuttur taşı
Üzülse gözünden süzülür yaşı
Bir demet gül verin, yâr üzülmesin...


O yar güle benzer, her mevsim açar
Kokusun/u mis gibi, etrafa saçar
Gönül bahcesinde bülbüller uçar
Yoluna gül serin, yâr üzülmesin...


Zülüf'ün tarayıp, döker ay yüze
Çok tatlı konuşur doyamam söze
İnsafa gelmişte, yatıyor dize
Gülsün yüzü yarin, yâr üzülmesin...



Esen yelle bana, gönderir selam
Ne güzel yakışır diline kelam
Gönül bahçesini, etmeyin talan
Kırmızı gül derin, yâr üzülmesin...


16 /5 / 012