Eski resimler... Eski resimler…
Kimi çocukluktan kalan
Beni duygu duygu saran birer şeker
Kimi beni benden alan torbalı birer deli gibi iter
Eski resimler... Eski resimler...
Uzat elini maziden güzel anneciğim
Beni sakın torbalı delilere vermesinler

Eski resimler... Eski resimler…
Ne zaman baksam
Bir hüzün çiçeğine ram olur en kurak mevsimler
Ruhları kelebek kelebek mezar taşlarında üşürler
Aramızdan birer ikişer uçup giden isimler

Eski resimler... Eski resimler…
Kimi siyah beyaz kimi renklidirler
Gün olur yüreğimin yağını eritirler
Gün olur ruhuma yuvarlanan
Buzdağını terletirler
Eski resimler... Eski resimler…
Anneler, babalar, kardeşler
Dondurulmuş bir zamanın içerisinde
Bir hisar heybetiyle dimdik duran aileler
Ruhsuz zamanlara konuk olmuş gibiler
Her bakışta gün gün, ay ay, yıl yıl
Hayallerden yalanlara yürürler

Eski resimler... Eski resimler…
Masum bakışlarım, çocukluk yıllarım
Beşi yitip giden ilkokul arkadaşlarım
Masal dağının ardından
Bana gizli gizli el sallar gibi
Baktıkça delikanlılığım
Mazi ışıltım, mıh gençliğim
Bir kâğıt gibi yırtar ruhumu
Ölür sevincim, dirilir hiçliğim

Eski resimler... Eski resimler…
Her bakışta içime bir hüzün çöker
Sonra alır ruhumu kıvrım kıvrım belirsizlikler
Boz bulanık bir sel gibi içine
Ya Çin'e ya Laçin'e ya da beynime üşüşen
Binlerce sükût travmalı "niçin"e sürükler
Eski resimler... Eski resimler…
Ya hiç gözlerimin önüne gelmesinler
Ya da gözlerim onlara hiç gitmesinler

Mesut ÖZÜNLÜ